سختی گیری آب در موتورخانه ها-بخش دوم

سختی زدایی آب

مضرات آب سخت

سختی زدایی آب

آب سخت برای مصرف در کارخانجات مناسب نیست. از مضرات آن ایجاد قشر آهکی بر روی جداره دیگ و خوردگی آن می باشد.

سختی آب، عامل تشکیل رسوب در دیگ های بخار، مبدل های حرارتی، برج های خنک کننده و سیستم های سرد کننده می باشد.

اگر آب سخت برای شستشو به کار رود، صابون هدر می رود، در صنایع نساجی و رنگرزی کیفیت افت می کند.

انحلال سود سوز آور در آب، منیزیم را به صورت هیدروکسید منیزیم رسوب می دهد.

سختی بیش از حد باعث سوء هاضمه و بروز بیماری های کلیوی می شود.

به منظور سختی زدایی آب ، تعداد زیادی مواد شیمیایی موجود است، که دارای کربنات سدیم هستند این مواد را قبل از ورود آب، به دیگ ها اضافه می کنند که باعث گرفتن سختی آب می شود و یا در دیگ بر اثر افزودن این مواد، آهک و گچ را رسوب می دهند (باعث شناور شدن رسوب در آب دیگ می شود) و دیگر این رسوب، محکم به جدار دیگ نمی چسبد به طوری که می توان آن را به آسانی پاک نمود.

البته به یاد داشته باشید جهت خروج این رسوبات معلق شده در دیگ باید طبق یک برنامه زمان بندی شده و منظم اقداماتی از جمله زیر آب زدن به صورت مداوم تکرار شود.

سختی زدایی آب

برای برطرف کردن سختی موقت آب، با جوشاندن آن کربنات های هیدروژن محلول به کلسیم نامحلول تبدیل شده و تشکیل رسوب می‌دهند.

این رسوب در مناطق دارای آب سخت، درون دیگ ها دیده می‌شود. سختی دایمی آب را می توان با کمک نرم کننده های تبادل کننده یون، مانند پرموتیت برطرف کرد.

آبی که در طبیعت وجود دارد تقریباً همیشه ناخالص می باشد.

زیرا اغلب دارای گچ، آهک، نمک طعام، ترکیبات منیزیم، آهن، اکسیژن، و ازت، انیدرید کربنیک، ترکیبات آلی و غیره است، مقدار این ناخالصی ها در آب های مناطق مختلف متفاوت است.

یکی از اجسام گیرنده سختی آب، تری ناتریم فسفات Na۳PO می باشد که با اسم آلبرت تری بکار می رود.

یون کلسیم موجود در آب بر اثر ناتریم فسفات تبدیل به تری کلسیم فسفات PO۴۲Ca۳ می گردد و رسوب می نماید.

بر اثر ریختن بی کربنات کلسیم، آب تبدیل به کربنات می شود و رسوب می نماید (Ca۳H2CaCO۳Ca+Co۲+H۲O)) و بی کربنات کلسیم آب، بر اثر کربنات سدیم، گچ و بی کربنات کلسیم، به کربنات کلسیم تبدیل می شود و رسوب می گردد:

Ca۳H۲Ca+Co۳Na۲CO۳Ca+2CO۳HNa

SO۴Ca+Co۳Na۲CO۳ca+So۴Na۲

سختی آب

اخیراً به مقدار زیاد از رزین ها که قادرند تعویض یون کنند، برای رفع سختی آب استفاده می کنند. رزین لواتیت در آلمان و امبرلیت و دووکس در آمریکا استعمال می گردد.

درجه سختی آب را از روی مقدار کلسیم و منیزیم موجود در آن تعیین می کنند.

در آلمان اگر آبی ده میلی گرم CaO در یک لیتر داشته باشد می گویند درجه سختی آب یک است.

در فرانسه اگر آبی در یک لیتر ده میلی گرم کربنات کلسیم با همسنگ آن کربنات منیزیم داشته باشد می گویند که یک درجه سختی دارد.

برای تعیین سریع سختی آب، کارخانه شیمیایی واقع در آلمان قرص هایی ساخته است. در یک لوله آزمایش مخصوص و مدرج، آب مورد آزمایش را تا خط نشان لوله پر می نمایند، و به وسیله معرفی که همراه بسته قرص هاست رنگ این آب را قرمز می کنند و آن گاه آنقدر از این قرص ها در آن می اندازند تا رنگ آب سبز گردد.

شماره قرص های ریخته شده در لوله آزمایش برابر درجه سختی آب می باشد. دقت این روش تا نیم درجه است در ایران معمولاً از کیت های خاصی استفاده می شود.

مطالب مرتبط

۱- سختی گیری آب در موتورخانه ها-بخش اول

۲- سختی گیری آب در موتورخانه ها-بخش سوم

۳- سختی گیری آب در موتورخانه ها-بخش چهارم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت + 9 =