روش های حفاظت و نگهداری از بویلر (بخش سوم)

نگهداری از بویلر

در این قسمت به ادامه بررسی روش های نگهداری از بویلر می پردازیم.

۲-۲ نگهداری از بویلر – بلند مدت به روش تر 

از این روش هنگامی که خطر یخ زدن وجود ندارد استفاده می شود و عموماً به دو روش می تواند اعمال گردد.

۱-۲-۲ نگهداری از بویلر به روش تر با استفاده از هیدرازین و آمونیاک.

۲-۲-۲ نگهداری از بویلر با استفاده از محلول نیتریت سدیم.

۱-۲-۲نگهداری تر با استفاده از هیدرازین و آمونیاک

در این حالت وقتی بویلر تخلیه شد در همان حالت که هنوز گرم است، آنرا با آب مقطر محتوی ppm 500 آمونیاک و ppm 1000 هیدرازین پر کنید. (ضرورتی به هواگیری این آب وجود ندارد.)

PH در این حالت در حدود ۱۰/۵ است. بعد از پر کردن بویلر کنترل نمائید که امکان نفوذ هوا به داخل بویلر وجود نداشته باشد. غلظت هیدرازین را به مدت یک هفته هر روز یکبار و پس از آن هر سه روز یکبار اندازه گیری و کنترل کنید و در صورتی که غلظت هیدرازین به کمتر از ppm 100 رسید مجدداً هیدرازین تزریق کنید (غلظت هیدرازین در هر حالت نباید ازppm  ۱۰۰ کمتر شود.)

در حالت توقف بیشتر از ۶۰ روز ضروریست که مقدار آهن و قلیائیت هر هفته یکبار اندازه گیری شود و در صورت افت PH  <  ۹/۵ ) PH ) به بویلر آمونیاک تزریق گردد تا به حدود ۱۰/۵ برسد.

نمونه گیری در هنگام توقف باید از نقاط مختلف صورت گیرد، زمانی که مقادیر هیدرازین و PH اندازه گیری شده از نمونه های فوق ارقام متفاوتی را نشان دهند، ضروری است با گرم کردن بویلر و برقراری جریان سیرکولاسیون آب شرایطی فراهم گردد تا محلول یکنواختی در بویلر بوجود آید. در هر حالت بهترین حفاظت در این روش در کل مدت در درجه حرارت بین ۶۰-۴۰ درجه سانتیگراد انجام می گیرد.

در حالتی که قلیائیت و PH بدون تغییر بوده و مقدار آهن روند افزایشی را نشان دهد. لازم است بویلر را تخلیه و مجدداً با روش فوق پر کنید.

تشریح این روش نگهداری از بویلر بطور خلاصه :

نکته اول :

اصولاً در نگهداری های طولانی مدت، بدلیل بالا رفتن غلظت آب بویلر نسبت به آب مقطر برای جلوگیری از رسوب و خوردگی مجبور به تعویض آب بویلر می باشیم و بایستی آب بویلر کلاً تخلیه و تعویض گردد.

نکته دوم :‌

به هرحال آب مقطر حاوی مقداری میکروارگانیزم می باشد که در آب های تصفیه شده به روش های مختلف وجود دارد. مقداری از آن ها نیز از هوا وارد سیستم می شوند و ….

نکته‌ سوم :

ناحیه های مستعد خوردگی تحت تأثیر عوامل میکروبیولوژیکی [ ۲ ]

ـــــ نواحی مرده.

ـــــ نواحی جریان دار با جریان مداوم کمتر از ft/s 5 یا نواحی ساکن.

ـــــ نواحی با ۱۰/۵> PH  .

ـــــ مناطق با درجه حرارت کمتر از (f210 (?? 9/98?

ـــــ مناطقی که مواد آلی وجود دارند(مواد جامد و غیره) این ها می توانند پناهگاه و مواد غذایی برای میکروب ها را تدارک ببینند.

ـــــ سیستم ها و تجهیزاتی با بهره برداری منقطع (انبار شده، در حالت نگهداری یا توقف)

روش های جلوگیری از خوردگی میکروبی بویلر

بدلیل شرایط نگهداری، توقف و سکون آب، سیستم بویلر مستعد خوردگی میکروبی می باشد. برای حفاظت سیستم و جلوگیری از خوردگی بویلر در این شرایط چندین راهکار در نظر گرفته می شود.

اولاً PH را در حدود ۱۰/۵ بالا می برند، در این PH میکروارگانیزم ها قادر به فعالیت نیستند. جلوگیری و رشد میکروارگانیزم ها دلیل اصلی افزایش PH در زمان توقف نسبت به زمان بهره برداری می باشد. هر چند که دانشمندان و مهندسان سال ها از این روش استفاده می کرده اند امـا اکثراً علت اصلی آن را نمی دانستند.

راهکار بعدی در این رابطه استفاده از مواد بیوساید و میکروب کش می باشد.

در واقع اکثر مهندسان بهره بردار استفاده از هیدرازین را در شرایط نگهداری فوق الذکر بدلیل نقش اکسیژن زدایی هیدرازین تصور می کنند، حال آنکه هیدرازین در دماهای پائین خصوصاً در دمای ۶۰-۴۰ درجه سانتیگراد عملکرد اکسیژن زدایی بسیار ناچیزی دارد، و اصولاً نقش اکسیژن زدایی آن در دماهای بالا مطرح می باشد.

استفاده از هیدرازین در این دستورالعمل بدلیل نقش دوگانه هیدرازین می باشد و در اینجا از هیدرازین بعنوان بیوساید استفاده می شود و نقش میکروب کشی دارد.

در رابطه با درجه حرارت نگهداری نیز هر چند رنج فعالیت میکرو ارگانیزم ها از ۲۰-  تا حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد می باشد، به هر حال اغلب گونه های میکروارگانیزم های مورد شناسایی در محدوده ‌۳۵-۲۵ بیشترین رشد خود را دارند، و بهره برداری در رنج بین ۶۰-۴۰ محدودیت های زیادی را برای این گونه ها ایجاد می کند.

۲-۲-۲ نگهداری با محلول نیتریت سدیم

اعتقاد بر این است که مؤثرترین روش نگهداری بویلرها از میان همه روش های بیان شده در دستورالعمل های بهره بردای تا زمان حاضر استفاده از محلول نیتریت سدیم می باشد.

از محلول رقیق نیتریت سدیم در مرحله نهایی پس از اسیدشویی و تمیزکاری شیمیایی بویلرها برای ایجاد یک لایه روئین (پسیو) بر روی فولاد استفاده میشود.

در صورت لزوم در این روش نگهداری بویلر، (خصوصاً در هنگام تعمیرات طولانی مدت بر روی بویلر) می توان تجهیزات را حتی تخلیه نمود زیرا کاربرد نیتریت سدیم باعث ایجاد یک لایه تری از محلول نیترید می شود که باعث اعمال حفاظت کافی می گردد.

در نمونه های لوله های اواپوراتور تحت آزمایش در آزمایشگاه PBS  از سال ۱۹۸۱ (تا تاریخ تقریبی ۱۹۹۶) هیچگونه خوردگی مشاهده نشده است.

غلظت محلول نیتریت سدیم

غلظت محلول نیتریت سدیم بین ۵-۱ گرم نیتریت سدیم در لیتر می باشد، البته مقدار دوز نیتریت سدیم پیشنهادی بستگی به کیفیت آب مورد استفاده برای نگهداری بویلر دارد.

پس از پر کردن بویلر با محلول، توصیه می شود غلظت محلول هر ۱۴ روز یکبار چک شود و بر خلاف رژیم هیدرازین نیاز به آزمایشات روزانه و هفتگی ندارد.

در ویرایش نهم کتاب هندبوک ( BETZ ( 3 که از مراجع بسیار مهم در این رابطه می باشد در صفحات ۲۳۵-۲۳۱ در رابطه با بازدارنده های سیستم آب خنک کن (سیکل بسته) در مجموع از بین بازدارنده های مختلف برای حفاظت فولاد نیتریت سدیم را با نتایج برتر معرفی می کند.

در حال حاضر در تعدادی از سیکل های آب خنک کن سیکل بسته با آب دمینراله، در واحدهای پتروشیمی نیز از بازدارنده های بر پایه نیتریت سدیم استفاده می شود. از مزایای استفاده از نیتریت در این شرایط تشکیل لایه پسیو محافظ  ? – Fe203 بر روی سطح فلز می باشد. که از طریق جذب یون نیتریت انجام گرفته و واکنش کلی آن بصورت ذیل می باشد :

۴Fe + 3NO2 +9H+ +6e?  ? ۲ ? – Fe203 + 3NH3

استفاده از نیتریت سدیم بدلیل قلیایی بودن PH  حدود ۱۰/۵ را نیز فراهم می کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر، مقالات زیر را مطالعه فرمایید:

بخش اول روش های نگهداری و حفاظت بویلر

بخش دوم روش های نگهداری و حفاظت بویلر

روشهای حفاظت و نگهداری بویلر (بخش اول)

روش های نگهداری از بویلر (بخش دوم)

روش های حفاظت و نگهداری از بویلر (بخش سوم)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 2 =